İçeriğe geç

Mikro Analiz

Dekarbürizasyon Derinliği Tayini

Çeliklerde yüzeydeki karbon kaybının (dekarbürizasyon) derinliğinin ISO 3887, ASTM E1077 ve EN 13674-1'e göre akredite tayini.

TS EN ISO/IEC 17025TÜRKAK AB-1875-T
Dekarbürizasyon Derinliği Tayini

Dekarbürizasyon, ısıl işlem veya sıcak şekillendirme sırasında çelik yüzeyinin karbon kaybetmesidir; yüzey sertliğini ve yorulma dayanımını düşürür. Dağlanmış kesitte yüzeyden içeriye doğru mikroyapı değişimi incelenir ve tam ile kısmi dekarbürizasyon derinliği mikrometre cinsinden ölçülür.

Deney, TÜRKAK tarafından TS EN ISO/IEC 17025 kapsamında akredite edilmiş yöntemle (ISO 3887, ASTM E1077, EN 13674-1 Md. 9.1.5) yapılır; sonuçlar akreditasyon logolu deney raporu olarak sunulur.

Belirlenen Değerler

  • Tam dekarbürizasyon derinliği
  • Kısmi dekarbürizasyon derinliği
  • Toplam (etkili) dekarbürizasyon derinliği; en küçük ve en büyük değerler

Uygulanan Standartlar

  • ISO 3887 – Çelikler, dekarbürizasyon derinliğinin tayini
  • ASTM E1077 – Çelik numunelerde dekarbürizasyon derinliğinin tahmini
  • EN 13674-1 Md. 9.1.5 – Demiryolu rayları, dekarbürizasyon

Numune ve Raporlama

Numune laboratuvarımızda kesilir, kalıplanır, zımparalanır, parlatılır ve gerekiyorsa malzemeye uygun dağlayıcıyla dağlanır (ASTM E3). İnceleme metal mikroskobu ve görüntü analiz yazılımıyla yapılır; sonuçlar ölçekli mikroyapı fotoğraflarıyla birlikte raporlanır.